Γιατί η στρατιωτική θητεία για τις γυναίκες δεν είναι φεμινιστικό αίτημα!
Τι σημαίνει υποχρεωτική στρατιωτική θητεία; Τον εξαναγκασμό να πολεμάμε, με όπλο και με το ίδιο μας το σώμα, για δυτικές αξίες και οικονομικά συμφέροντα και, αν χρειαστεί, να πληρώσουμε με την ίδια μας τη ζωή. Οι μεγάλοι κερδισμένοι: οι επιχειρηματίες της πολεμικής βιομηχανίας, οι ολιγάρχες της τεχνολογίας και οι πολιτικοί που τρέφονται από το μίσος μεταξύ των λαών και από μια ανασφαλή νεολαία. Ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο για εμάς: δεν θα επιτρέψουμε να μας μετατρέψουν, υπό τον μανδύα του φεμινισμού, σε ετοιμοπόλεμες μαριονέτες. Γιατί η επέκταση της υποχρεωτικής θητείας στις γυναίκες, όπως ζητά αυτή τη στιγμή η Ένωση Γυναικών (Frauen-Union), σημαίνει ότι ακόμη περισσότεροι νέοι άνθρωποι θα σταλούν ως τροφή για τα κανόνια σε ένα μέτωπο, όπου θα πρέπει να πολεμήσουν άλλους ανθρώπους που επίσης βρίσκονται εκεί παρά τη θέλησή τους!
Με υποχρεωτική θητεία ή χωρίς — σε περίπτωση πολέμου, επηρεαζόμαστε όλοι. Είτε σε ένα στρατιωτικό νοσοκομείο, είτε χάνοντας το ίδιο μας το σπίτι, είτε μέσα στον καθημερινό αγώνα να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από την πείνα. Γιατί και αυτό σημαίνει πόλεμος όταν γίνεται πραγματικότητα! Το βλέπουμε παντού, τα σημάδια είναι ξεκάθαρα: η σημερινή πολιτική και οικονομία προετοιμάζουν όλους τους τομείς της κοινωνίας για πόλεμο και είναι έτοιμες να μας βάλουν να πολεμήσουμε. Μην αφήνετε να σας κοροϊδεύουν! Όποιος επενδύει στους εξοπλισμούς, θέλει και να διεξαγάγει πόλεμο. Όμως το αίμα δεν πρόκειται να λερώσει τα δικά τους χέρια, αλλά τα δικά μας.
Και ο πόλεμος μας φέρνει αντιμέτωπες με ακόμη περισσότερες προκλήσεις: μέχρι και σήμερα κουβαλάμε μέσα μας τα τραύματα των μητέρων μας και των δικών τους μητέρων. Σώματα που οικειοποιούνται οι στρατιώτες. Σώματα που αναγκάζονται να πουληθούν για μια ασφαλή νύχτα και ένα ζεστό κρεβάτι. Πόλεμος σημαίνει πάντα και χρήση της σεξουαλικής βίας ως όπλου. Είτε στο πεδίο της μάχης είτε στα μετόπισθεν.
Στην πολεμική ειδησεογραφία, εμείς και οι αδελφές μας παρουσιάζονται συνήθως μόνο ως θύματα. Όμως όπου υπάρχει πόλεμος, υπάρχει και φεμινιστική αντίσταση. Το Αφγανιστάν, το Σουδάν, το Κουρδιστάν, η Δυτική Σαχάρα και η Μιανμάρ είναι μόνο μερικά από τα μέρη όπου οι γυναίκες αγωνίζονται ενάντια στον πόλεμο και για μια απελευθερωμένη κοινωνία.
Αδελφές! Μόνο αν ενωθούμε μπορούμε να αποτρέψουμε τον πόλεμο.
Ούτε στην κουζίνα ούτε στον στρατό!
Θα μπορούσαν να χτιστούν 100 νέα νοσοκομεία!
Αντί γι’ αυτό, 86 δισεκατομμύρια ευρώ διοχετεύτηκαν στους εξοπλισμούς και στον στρατό — και αυτό μόνο μέσα στο 2025. Η Γερμανία βρίσκεται σε πορεία προετοιμασίας για τον επόμενο πόλεμο και για την ανάληψη κεντρικού ρόλου σε σημερινές και μελλοντικές στρατιωτικές συγκρούσεις. Αυτό δεν περιλαμβάνει μόνο τον εξοπλισμό της Bundeswehr με όπλα και ανθρώπινο δυναμικό, αλλά και την περίθαλψη των στρατιωτών.
Αντίστοιχα, μονάδες εντατικής θεραπείας, υπηρεσίες επειγόντων περιστατικών και χειρουργικά τμήματα στα νοσοκομεία επεκτείνονται ήδη ειδικά για τις ανάγκες μιας ενδεχόμενης πολεμικής σύγκρουσης, αντί να επενδύονται πόροι στην υγειονομική περίθαλψη του γενικού πληθυσμού.
Ο πόλεμος δεν φέρνει τίποτα άλλο παρά τραυματισμούς και πόνο!
Αυτός που κερδίζει είναι ο καπιταλισμός — ποτέ οι εργαζόμενοι!
Τόσο στον πόλεμο όσο και στον καπιταλισμό, οι εργαζόμενοι στον τομέα της φροντίδας πρέπει να φροντίζουν ώστε οι άνθρωποι να παραμένουν διαθέσιμοι και ικανοί να χρησιμοποιηθούν, ενώ οι ίδιοι συνήθως βγαίνουν χαμένοι: χαμηλοί μισθοί, υπερβολικές υπερωρίες και επισφαλείς εργασιακές συνθήκες.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, πριν από λίγους μήνες εγκρίθηκε μια μεταρρύθμιση της υγείας που βάζει ακόμη περισσότερα εμπόδια στον δρόμο τους. Οι αυξήσεις μισθών που προβλέπονται από τις συλλογικές συμβάσεις δεν καλύπτονται πλέον από τη δημόσια ασφάλιση υγείας, γεγονός που οδηγεί, μεταξύ άλλων, σε περικοπές μισθών και προσωπικού. Για παράδειγμα, στην Πανεπιστημιακή Κλινική του Φράιμπουργκ προβλέπεται να περικοπούν έως και 350 θέσεις εργασίας μέχρι το 2028.
Γενικότερα, από αυτή την κατάσταση πλήττονται ιδιαίτερα οι μετανάστριες, οι οποίες συχνά υφίστανται εκμετάλλευση ως φθηνό εργατικό δυναμικό στον τομέα της υγείας. Ειδικά για εκείνες, αυτό δημιουργεί μια εξαιρετικά μεγάλη πρόσθετη επιβάρυνση μέσω της εργασίας φροντίδας.
Εδώ και αιώνες, αυτή η εργασία αναμένεται από τις γυναίκες να γίνεται απλήρωτα στο σπίτι και κακοπληρωμένα στα επαγγέλματα φροντίδας. Σε περίπτωση πολέμου, η εργασία αυτή θα γινόταν ακόμη δυσκολότερη λόγω της πρόσθετης επαγγελματικής επιβάρυνσης και της απειλής βίας, ενώ παράλληλα από τις γυναίκες θα εξακολουθούσε να αναμένεται να φροντίζουν τους πάντες και τα πάντα.
Ένα ακόμη σημείο της μεταρρύθμισης προβλέπει αύξηση της συμμετοχής στο κόστος των φαρμάκων κατά ολόκληρο 50%. Αυτό σημαίνει συγκεκριμένα: δεν αρκεί που οι εργαζόμενοι εξαντλούνται καθημερινά στη δουλειά — τώρα πρέπει να πληρώνουν και περισσότερα από την τσέπη τους!
Οι άνθρωποι που εξαρτώνται από φαρμακευτική αγωγή θα πρέπει σύντομα να βάζουν ακόμη πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη για να μπορούν να πληρώνουν τα φάρμακά τους κάθε μήνα.
Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι ασήμαντο — είναι πραγματικότητα!
Αυτές οι αποφάσεις και οι αλλαγές σε αφορούν!
Ένας καλύτερος κόσμος είναι εφικτός, αλλά γι’ αυτό πρέπει να αγωνιστούμε!
Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να οργανωθείς!
Κατασκήνωση Rheinmetall Entwaffnen (RME) στην Κολωνία: 01.09.–06.09.
Διαδήλωση της DGB ενάντια στις περικοπές του κοινωνικού κράτους: 26.09.2026
Σχολική απεργία ενάντια στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία: 25.09.2026
